Home

Sky is een psychologisch drama met mooie beelden, veel emotie en vrij ruwe taal.

De jonge tiener Sky (Lisse Knaapen) wordt zo verschrikkelijk gepest op school dat ze een handvol drugs neemt en door die overdosis in coma raakt. Ze zakt weg in een droomwereld vol metaforische personen die allemaal een stukje van haar leven beheersten. Langzaam leert Sky terug te vechten.

Het begin van de voorstelling is nogal rauw op je dak. In één grote wervelstorm van extreem pestgedrag, grove scheldkanonnades en een paar mooie liedjes zak je met Sky naar de bodem van haar onderbewuste. Die wereld is vol met vreemde wezens in mooie kostuums en de geprojecteerde beelden zuigen je naar binnen. In snelle decor- en beeldwisselingen volgen we Sky in haar onderbewustzijn én zien we hoe haar moeder (Lone van Roosendaal) aan haar ziekenhuisbed een persoonlijke metamorfose doormaakt. Metamorfose is het grote thema van deze voorstelling. Sky leert van haar overleden vader (Matteo van der Grijn), die ze in deze tussenwereld tegen komt, dat ze zelf moet terug vechten.
De musical zit vol met symbolen en Freudiaanse verschuivingen. Zo is Sky’s vriend Howie (Roben Mitchell) er in de wonderwereld in de gedaante van een rups die leert om een vlinder te worden. Aan de ene kant krijgt het verhaal door zulke verwijzingen diepgang, aan de andere kant blijken de onderwerpen wel heftig voor een musical. De mooie beelden, symbolen en ook grappige figuren in de droomwereld relativeren nauwelijks de zware thematiek van pesten, sexting, depressie, loverboys en drugs.

Sommige momenten in deze musical zijn nogal seksueel en andere momenten zijn weer te kinderachtig. Tieners zullen deze tegenstelling en de echte wereld waarin Sky rondloopt wel herkennen. Er zijn genoeg jongeren die met de genoemde thema’s in aanraking komen. De musical biedt hierdoor een kans om eens door te praten over de gevoelens van tieners. Daarnaast komen de emoties voor de meeste mensen wel dichtbij, omdat ze gaan over herkenbare ouder-kindpatronen van afstoten en aantrekken.

Wie voor de 3D komt, zal teleurgesteld worden. Bij wat we inmiddels door Amerikaanse bioscoopfilms gewend zijn, vallen deze 3D-beelden in het niet. De beelden hebben zonder het 3D-effect genoeg toegevoegde waarde. De muziek is goed uitgevoerd en fans van Marco Borsato zullen daarnaast genieten van wat bekende nummers. Anderen zouden wel eens kunnen gaan gniffelen als ineens het overbekende ‘Afscheid nemen bestaat niet’ klinkt.
Over het geheel genomen is Sky een bijzondere musicalervaring die verschillende mensen op verschillende vlakken zal aanspreken. Toch is het vreemd dat de makers gekozen hebben voor drugs als de manier waarop Sky in coma raakt. Het lijkt een boodschap die er per ongeluk in kruipt: door drugs kom je in contact met je onderbewustzijn en dat kan helend zijn. De bedoeling van de makers zal wel dieper gaan, maar misschien iets te diep voor een musical die het in de vooraankondiging alleen heeft over Sky’s veilige droomwereld.

Recensie van musical SKY, gepubliceerd in het Nederlands Dagblad op 14-04-2016. Première: 03-04-2016.

Sky-droomwereld.jpg

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s