Home

Wat als je geloof, liefde en hoop wegvallen en niemand enige waarde hecht aan goede bedoelingen? Geloof Liefde Hoop speelt het antwoord op tragikomische wijze uit, met een zeldzaam goede combinatie van tekst, regie en spel.

Geloof Liefde Hoop gaat over Elisabeth (Keja Kwestro), een verkoopster van corrigerend ondergoed, die in een poging zelfstandig te zijn, van juridische fout in morele fout rolt en niet opgewassen blijkt tegen de onverschilligheid die regels met zich meebrengen. Het begin is misleidend. Is dit zo’n kluchtige, abstracte voorstelling waarbij je aan het einde met kramp in je tenen de zaal verlaat?

Integendeel. Voor je het weet ontrolt zich een verhaal dat je vastpakt. De spanningsboog is perfect. De absurde antwoorden en de komische personages maken je eerst aan het lachen, tot je je ineens realiseert dat je niet meer lacht, maar voorovergebogen kijkt naar de beraming van een moord op de onschuld.

Het stuk is verankerd in het spel van Kwestro, die stralend wegzinkt in een zee van onrechtvaardigheid. In een minimaal decor spelen de andere acteurs een lijkenhuis, de sociale dienst, het politieapparaat en het economische systeem; instanties die geen rekening houden met persoonlijke tragedies. Ondanks de luchtige ondertonen worden de personages niet vlak. Tobias Nierop speelt met jeugdige overmoed onder andere Elisabeth’s verloofde, een jonge politieagent die geluk en liefde wil kennen, maar die zich bedrogen voelt als blijkt dat Elisabeth haar verleden heeft verzwegen.

De jonge, naïeve lijkenpreparateur (Benjamin Moen) blijft tot het einde toe een geloofwaardige goedzak. Alleen Nettie Blanken speelt ongeïnspireerd haar rollen, al is de rol van de vrouw van de kantonrechter haar op het lijf geschreven. Bart Klever is het heerlijkst om naar te kijken. Moeiteloos switcht hij van machtige grande dame naar politieagent en van baron naar je buurman om de hoek.

De tekst stamt uit 1932 maar past goed in onze context van crisis, werkloosheid en kapitalisme. Elisabeth is bereid alles te doen, maar het lukt haar niet een eigen bestaan op te bouwen. Het stuk stelt de vraag wie de orde in de wereld bepaalt. Wie maakt uit dat de één leider wordt en mag beslissen over het lot van de ander? Dat kan niet een genadige God zijn, anders zou het niet zo’n zwijnenstal zijn op aarde, vindt Elisabeth. Wanneer is een leven zo waardeloos dat niemand treurt als het eindigt?

Recensie van Geloof Liefde Hoop in Frascati. Première: 02-05-2014
Gepubliceerd in het Nederlands Dagblad op 09-05-2014

Fotograaf: Anna van Kooij

Fotograaf: Anna van Kooij

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s